Lunes, Oktubre 7, 2024

Ang manunulat ng mga artikulo sa pahayagan habang naglaho na ang mga puno't walang nakikinig - salin ng tula ni Dalia Taha

ANG MANUNULAT NG MGA ARTIKULO SA PAHAYAGAN HABANG NAGLAHO NA ANG MGA PUNO'T WALANG NAKIKINIG
Tula ni Dalia Taha
Isinalin sa Ingles ni Lena Tuffaha
(Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.)

Sa loob ng ilang araw lumuha si lolo.
Sa huli inamin niyang nag-iisa na siya,
na animo'y wala siyang pitong anak na lalaki
na nagbigay sa kanya ng dalawampu't limang apo.

Ang aking lolang nasa tahanan,
isang tiklis ng igos ang sa pagitan ng kanyang mga paa,
ay nananaginip habang maingat na nagbabalat
at pinapakain sila sa lolo kong para niyang anak.
Ito ngayon ang anyo ng kanilang halikan: 
ang mga daliri ni lola ay nasa labi ni lolo.

Sa kanilang paligid, ang lahat ay alaala ng pagkalimot.
Walang alikabok sa tahanang ito
natatakpan ng kanilang kalamnan ang lahat
kahit ang mga unan.

Tinigilan na nilang matulog sa tahanan ng iba.
Sila'y mga nananahan sa kanilang sariling katawan 
at ang kanilang tahanan
ay gumuho sa ibabaw nila habang ang kanilang 
kalamnan ay tumubo sa kanilang kalamnan.

Sa parehong tiklis
sa ilalim ng magagandang bunga
nakahanap ang aking lola ng maliliit na puso
na iyon ay sa amin, dalawampu't limang apo niya
ang nakakalat sa daigdig na ito,
na hindi marunong magmahal.

Isasaalang-alang niya ang mga ito tulad ng 
pagsasaalang-alang niya sa lahat ng igos
ang mga nahinog na
at ang mga walang gagawing anuman
maliban sa paggawa ng palaman.
Ang malamig na palaman sa palamigan
ang aming mga bangkay
at ito na lang ang kanilang kinakain
mula nang mawalan sila ng ngipin.

— sa Ramallah

10.07.2024

Pinaghalawan ng tula at larawan mula sa kawing na: 
Proyektong pagsasalin na balak ilunsad bilang aklat sa Nobyembre 29, 2024, International Day of Solidarity with the Palestinian People

Sabado, Oktubre 5, 2024

Tangina sa mapanlinlang n'yong lektura, namamatay na ang aming mamamayan - tula ni Noor Hindi

TANGINA SA MAPANLINLANG N'YONG LEKTURA,
NAMAMATAY NA ANG AMING MAMAMAYAN
Tula ni Noor Hindi
(Salin ng tulang Palestino)
(Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.)

Nagsusulat hinggil sa mga bulaklak ang mga kolonyador.
Kinukwento ko sa inyo ang tungkol sa mga batang nambabato ng mga tangke ng Israel ilang segundo bago sila maging kampupot.
Nais kong maging katulad ng mga makatang nagmamalasakit sa buwan.
Hindi nakikita ng mga Palestino ang buwan mula sa mga selda ng piitan at mga bilangguan.
Ay, napakaganda ng buwan.
Napakaganda nila, ang mga bulaklak.
Pumipitas ako ng mga bulaklak alay sa namatay kong ama pag ako'y nalulungkot.
Buong araw siyang nanonood ng Al Jazeera.
Sana'y tigilan na ni Jessica ang pagte-text sa akin ng Maligayang Ramadan.
Alam kong Amerikano ako dahil pag ako'y pumasok sa isang silid, may namamatay.
Ang talinghaga hinggil sa kamatayan para sa mga makatang naninilay na naiingayan ang mga multo.
Pag ako'y namatay, ipinangangako kong dadalawin kita palagi.
Darating ang araw na isusulat ko ang tungkol sa mga bulaklak na animo'y ating angkin.

10.05.2024

Pinaghalawan ng tula mula sa kawing na: 
 Proyektong pagsasalin na balak ilunsad bilang aklat sa Nobyembre 29, 2024, International Day of Solidarity with the Palestinian People

Biyernes, Oktubre 4, 2024

Ang puno ng Carob - salin ng tula ni Tariq Alarabi

ANG PUNO NG CAROB
Tula ni Tariq Alarabi
Isinalin sa Ingles ni Fady Joudah
(Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.)

Nais kitang kausapin. Kaytagal na 
noong may kumausap sa akin, walang sinuman sa paligid
nang sinabi sa akin ang mga bagay na sinasabi ko sa iyo
habang ako'y naglalakad ng tulog.
Halimbawa, kahapon ng 3n.u. ay nagpaulan ang mga sundalo
ng mga bombang tirgas, sampung manggagawa
ang nagsisiksikan sa isang walk-in refrigerator 
para sa mga produkto.
At ang gas, parang krudong tumapon sa dagat,
isang sunog sa gubat ang pumailanlang sa ere.

Nabunot ang puno ng carob.
Hindi ko pa alam kung anong kagaya mo
pag nilagnat ka.
Mura ang kamatis ngayong panahon
at malungkot ang mga magsasaka.
Tinipon ko ang mga magagandang kamatis para sa iyo.
Sa mga bagay na ginagawa ko pagkagising
Sinusuri ko ang panahon.
Kayrami ng mga entusyastiko ng klima sa Palestine, 
tulad ng mga tagasunod ng mga produkto 
ng kutis sa Instagram.

At isa pa, bagamat dito'y wala ka pa:
nais mo ba ng talong?

10.04.2024

Pinaghalawan ng tula at larawan mula sa kawing na: 
Proyektong pagsasalin na balak ilunsad bilang aklat sa Nobyembre 29, 2024, International Day of Solidarity with the Palestinian People

Huwebes, Oktubre 3, 2024

Sapat na sa akin, tula ni Fadwa Tuqan (makatang Palestino)

SAPAT NA SA AKIN
Tula ni Fadwa Tuqan
(Salin ng tulang Palestino)
(Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.)

Sapat na sa aking mamatay sa kanyang lupa
mailibing sa kanya
upang malusaw at maglaho sa kanyang lupa
pagkatapos ay sisibol na animo'y bulaklak
na nilalaro ng isang paslit mula sa aking bansa.

Sapat na sa akin ang manatili
sa pagkayapos ng aking bansa
na nasa kanyang sinapupupunan
bilang isang dakot ng alikabok
isang suwi ng damo
isang bulaklak.

10.03.2024

Pinaghalawan ng tula at litrato mula sa kawing na: 
Proyektong pagsasalin na balak ilunsad bilang aklat sa Nobyembre 29, 2024, International Day of Solidarity with the Palestinian People

Martes, Hunyo 4, 2024

Kaawa-awa ang bansang...

KAAWA-AWA ANG BANSANG...
ni Lawrence Ferlinghetti
malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.

Kaawa-awa ang bansang ang mga tao'y tupa,
at inililigaw sila ng kanilang mga pastol.
Kaawa-awa ang bansang ang namumuno'y pawang sinungaling,
na pinatahimik ang kanilang mga pantas,
at kung saan ang mga bulag na alagad ay namumugad sa ere.
Kaawa-awa ang bansang hindi nagsasalita,
maliban sa pagpuri sa mga mananakop at tinuturing na bayani ang  mang-aapi
at nilalayong pamunuan ang daigdig sa pamamagitan ng pwersa't pagpapahirap.
Kaawa-awa ang bansang walang ibang alam kundi ang sariling wika
at walang ibang kalinangan kundi ang kanila lamang.
Kaawa-awa ang bansang ang hinihinga'y salapi
at nahihimbing tulad ng tulog ng mga bundat.
Kaawa-awa ang bansa — ay, kawawa ang mamamayang hinahayaang winawasak ang kanilang karapatan at maanod lang ang kanilang kalayaan.
Aking bayan, ang iyong luha'y kaytamis na lupa ng kalayaan.


PITY THE NATION 
by Lawrence Ferlinghetti

Pity the nation whose people are sheep,
and whose shepherds mislead them.
Pity the nation whose leaders are liars, whose sages are silenced,
and whose bigots haunt the airwaves.
Pity the nation that raises not its voice,
except to praise conquerors and acclaim the bully as hero
and aims to rule the world with force and by torture.
Pity the nation that knows no other language but its own
and no other culture but its own.
Pity the nation whose breath is money
and sleeps the sleep of the too well fed.
Pity the nation — oh, pity the people who allow their rights to erode
and their freedoms to be washed away.
My country, tears of thee, sweet land of liberty.

* Si Lawrence Ferlinghetti (Marso 24, 1919 - Pebrero 22, 2021) ay isang makatang Amerikano, pintor, at kasamang tagapagtatag ng City Lights Booksellers & Publishers.
* Litrato mula sa google

Linggo, Mayo 26, 2024

Sa pag-iisa - salin ng tula ni Edgar Allan Poe

SA PAG-IISA
ni Edgar Allan Poe
Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.
12 pantig bawat taludtod

Noong ako'y bata, ako nga'y hindi pa
Katulad ng iba - hindi ko natanaw
Ang nakita nila - hindi ko madala
Ang mga hilig ko mula pa sa bukal
Mula pinagmulang hindi ko matangay
Yaring kalungkutan - hindi ko ginising
Ang puso sa tuwa sa parehong himig -
Tanang inibig ko'y - inibig mag-isa
Kaya - nang bata pa - sa madaling araw
Ng buhay kong tigib ng sigwa - ginuhit
Nang mula sa lalim ng buti't masama
Ang kahiwagaang bumalot sa akin -
Magmula sa agos, o kaya'y sa balong -
Mula pulang bangin niyong kabundukan - 
Mula sa araw na lumigid sa akin
Sa taglagas niyong tinina ng ginto
Mula sa pagkidlat niyong kalangitan
Nilampasan akong ito'y lumilipad -
Mula sa pagkulog, at maging sa unos -
At sa alapaap na siyang nag-anyo
(Na ilang bahagi ng Langit ay bughaw)
Ng isang diyablo sa aking pananaw -

* isinalin, ika-26 ng Mayo, 2024
* litrato mula sa google


ALONE
BY EDGAR ALLAN POE

From childhood’s hour I have not been
As others were—I have not seen
As others saw—I could not bring
My passions from a common spring—
From the same source I have not taken
My sorrow—I could not awaken
My heart to joy at the same tone—
And all I lov’d—I lov’d alone—
Then—in my childhood—in the dawn
Of a most stormy life—was drawn
From ev’ry depth of good and ill
The mystery which binds me still—
From the torrent, or the fountain—
From the red cliff of the mountain—
From the sun that ’round me roll’d
In its autumn tint of gold—
From the lightning in the sky
As it pass’d me flying by—
From the thunder, and the storm—
And the cloud that took the form
(When the rest of Heaven was blue)
Of a demon in my view—

Miyerkules, Mayo 17, 2023

Muslak - salin ng tulang NAIVE ni Winter Raine

MUSLAK
ni Winter Raine
malayang salin ni 
Gregorio V. Bituin Jr.

napakabata ko
napakatanda mo
ilang ulit na bang
sinabihan tayo?

hindi ito tama
hindi ito patas
minahal na kita
may pakelam sila?

sila'y nag-alala
nakita ba nila
sa iyo'y ako lang 
pagkat mahal mo nga.

subalit huli na
dapat kang umalis
pagbayarin sila
magpalitan kaya?

aalis din ako
makikita nila
tanggapin ka nila
nang nais din ako.

ngunit di gumana
aalis ka pa rin
lagi ka sa isip
ay, napakamuslak

* Isinalin, 05.17.2023
* muslak - musmos, walang muwang, naive
- mula sa UP Diksiyonaryong Filipino, p.803

NAIVE
by Winter Raine

I was too young
You were too old
How many times
Should we be told?

It wasn't right
It wasn't fair
I love you now
Don't they care?

They are worried
Don't they see
I am your only one
You really do love me.

It's too late
you have to go
I'll make them pay
quid pro quo, no?

I will leave too
Then they will see
They have to take you
If they want to have me.

Too bad it didn't work
You still have to leave
I will always think of you
Oh to still be so naive.